کجام که خبری ازم نیست؟

چند هفته‌ی گذشته، سخت مشغول آماده‌سازی سیمپلی‌سرا بودم. نمیشه که آدم همه‌اش مشغول آماده‌سازی باشه و هیچ وقت دست به کار نشه. میشه؟ خب وقتی دست آدم بندِ کاره، کمتر وقت میکنه بگه چه خبره.

عوضش از این چند هفته فعالیت، چیز جذابی خلق شد. یا بهتره بگم داره خلق میشه چون فرآیند تکاملش هنوز ادامه داره. بیاین براتون از خونه‌ی جدیدم تو تهران بگم.

چی بود؟

اولین بار که پا گذاشتم تو این واحد، فضای پرپتانسیلی به نظرم اومد. انگار روح داره، منتها شخصیتش خیلی وقته داره خاک میخوره. خونه کهن‌سالی بود که دلش یکمی توجه و مراقبت می‌خواست. میدونستم من میتونم تو این خونه ساکن شم و دوباره بهش نفس زندگی بدمم.

 

A real home

ولی کار داشت دیگه…

کارش به کمک دوست‌هام پیش رفت. ذره ذره، day by day.

So I have this strange sound in my head that criticizes AS I write. I’ll use these “quote” spaces to:

A) Get them out of my head, 

B) Show you what goes on in my head

C) Prove that I get distracted easily.

جای من تو خونه مدام عوض شده تو این مدت. اول تو اتاق بزرگ انتهایی بودم. همونی که حموم داره، به تراس بزرگه راه داره و از سر و صدای خیابون مصونه (نسبت به اون دو اتاق دیگه). روزهای اولی که اومدم با وسایل کمپینگ توش می‌خوابیدم. جز چیزهایی که از خوابگاه آورده بودم، تنها وسایلِ تو اتاق یه بخاری بزرگ و جعبه‌ش بود. همون جعبه رو با یکم چسب و یه سفره یکبارمصرف کردمش یه میز که تا مدتها جواب داد!

ولی زیاد توش نموندم. فقط خواستم تمیزکاری رو از اونجا شروع کنم و الا از قبلش تصمیم داشتیم اون اتاق مال همخونه‌ایم باشه. اون مدتی که اونجا بودم رو به عنوان نقطه صفر سیمپلی‌سرا به حساب میارم. بعدش هجرت کردم به اتاق بزرگ. آهان، نه! موقع داستان تمیزکاری همگانی خونه جابجا شدم. این خودش یه داستان دیگه است.

الان کجام؟ کم کم میگم. این داستان ساختن سیمپلی‌سرا خودش یه فرآیند چندهفته‌ای بود. پس حق بدین که روایت کردنش نه تو یه پست میگنجه، نه تو تنگی وقت خواننده‌ای که شما باشی. بد میگم؟ 

We’ll see if you can keep your word and actually write the rest of Simplysara’s Story.

شما شاهد باشین. اگه از تجربه خونه‌سازی یه چیزی دستگیرم شده باشه اینه که باید بیای تو یه جایی ساکن شی تا بتونی آبادش کنی. همین استدلال رو گمونم واسه بلاگ هم به کار ببرم. بلکه اینجوری بهش برسم یکم!

Simply Share